AYMELEK’ten
Telefonun acı acı çalması ile uyandım. Eskiden telefonlar acı acı çalmazdı dehşetini atlatamadığım o günden sonra bana her telefon sesi acı geliyordu.
Sesimi bulamadığım için annemin çağrısını meşgule alıp elimle yüzümü sıvazlayarak kendime gelmeye çalıştım.
“O iyi, sadece yirmi iki gün kaldı. O iyi.”
Biraz daha ayılınca annemi arayıp uyuyakaldığımı, bir sorun olmadığını söyledim.
Final haftasındaydık ve yarınla beraber üç gün sonra ilk senemi hayırlısıyla bitirmiş olacaktım.
Oturarak uyuyakaldığım için tutulan eklemlerimi açmaya çalıştım. İçeriden hareketlilik sesleri gelmediğine göre Peri hala kütüphanede olmalıydı, Mercan da ya ders çalışıyor ya da benim gibi uyuyakalmıştı.
Bir tuğladan hallice olan kitabımın arasına ayıraç koyup odamdan çıktım.
Tahmin ettiğim gibi
