Ali’den
Her saati yıl gibi gelen 180 gün nihayet bitip benim de üzerime şafak doğduğunda içimde buruk bir mutluluk vardı.
Aileme sevdiklerime kavuşmanın heyecanı elbette her şeyin önüne geçse de burada kazandığım kardeşten öte dostlarımı özlemeyeceğimi söylesem yalan olurdu.
Kolay değil aylardır birbirimizin yalnızlığına yoldaş olmuştuk. Muhakkak bir şekilde bir bir hayatlarımızda var olmaya devam etmek niyetiyle başta komutanım olmak üzere herkesle helalleşip nizamiyeden çıkarken son bir kez arkama dönerek baktım.
Şoförlüğünü yaptığım makam aracı otoparkın bir köşesinde gözüme çarptı. Uyuklayarak şeridinden çıkan kamyon şoförü üzerimize doğru gelirken hakikaten tüm hayatım gözümün önüne geldi.
Yani Aymelek..
Tüm hayatımın o olduğunu zaten biliyordum da bir kez daha tescil edilmiş
