Beni içine çeken karanlığa inat , diğer yanımda ışık vardı. Kulaklarıma dolan sesleri duysam da bir fırtınanın içindeki yaprak misali , kendimi boşluğa atılmış gibi hissediyordum. Bedenimi o ışığa doğru çekmeye çalıştıkça koyu karanlık beni en derinine doğru çağırmaya devam ediyordu. Biraz daha kendimi zorlayıp kulaklarımdaki uğultuları beynimde anlamlandırmaya çalıştım. Birileri konuşuyordu. Hayır iki erkekti konuşan.
"Peki tehlikesi geçtimi doktor bey? Yani neden hala kendine gelmedi? İyi olduğunu söylemiştiniz. "
Kulaklarıma dolan bu sesin sahibini tanıyordum ama kim olduğunu çıkarmak zamanımı almıştı.
Doğaç'ın sesini ilk duyduğumda sesindeki ton görmediğim halde meraklandırmıştı beni. Kuzenim benim için endişe mi ediyordu? İyi de neden? Ne olmuştu. Kafamın içinde sanki kocaman bi
