Yazmak zihninin derinliklerini kazmaktı en ücra köşelerine girmek bastırılan en derin duyguları ortaya çıkarmak, ölüm kokan silinmiş her duyguyu gün yüzüne sermekti.
Rüzgar hissediyordu ne kadar karanlık olursa olsun Güneş’in varlığı bir meleğin kanat çırpınışını hissettiriyordu kalbinin ta orta yerinde biliyordu genç adam koca bir girdabı içinde sahipsizce savruk ruhuna dokunan kalbin bir meleğe değil de Anka kuşu’nun kanatlarına ait olduğunu biliyordu.
Yağmur bulutları saklanmaya devam ediyordu. hava çoktan kararmış ıslak karanlık caddeyi aydınlatan sokak lambaları, trafik ışıkları ve dükkanların tabelalarıydı. Birlikte yan yana yürüdükleri Ankara sokakları öylesine bir anı barındırmıyordu. Belki bir çok insan aynı sokaktan bilmem kaçıncı defa monotonluğu ile adımlıyordu. Rüzgar is
