& Yasmin’in Gözünden &
“Kuma mı?” dedim, istemsizce. Sesim boğazıma takıldı, kelime ağzımdan çıkarken bile anlamını kavrayamıyordum. Masadaki herkes bir an sustu. Çatalın tabağa değme sesi bile duyulmadı.
Nigar Hanımağa bana dönüp soğukkanlı bir ifadeyle, “Senin kuma olduğundan haberin yok muydu, kızım?” dedi.
Ne?
Bir an donakaldım.
“Nasıl yani?” diyebildim sadece, dilim damağıma yapışmıştı. Kalbim sıkıştı. Nigar Hanımağa’nın yüzünde belli belirsiz bir alay vardı. “Demek ki annen söylememiş.” dedi o sakin, iğneleyici ses tonuyla.
Bir an herkesin yüzüne baktım. Kevser başını eğmişti, Seher sessizdi, Rojda’nın dudak kenarında küçümseyen bir kıvrım vardı.
O an midem bulandı.
“Ne iğrenç insanlarsınız siz… ne pis bir şeyin içine düştüm ben…” dedim, sesim titriyordu.
Gözlerim doldu am
