Asmin Karaca
İlk defa gördüğüm bir adamın arabasına binmek hiç akıl karı değildi. Normalde asla yapmazdım. Ama başıma bir iş gelirse en azından İlyas beni bulur düşüncesiyle içimi bastırmış, kemerimi takmıştım. Yolun yarısını geçmiş bile olsak içimdeki huzursuzluk dinmemişti. Cemal dikiz aynasından bana baktı.
“İlyas kim? Neden onunla gitmedin?”
Ses tonu sakindi ama merakın altında başka bir şey vardı. Sahiplenme mi, yoksa kıskançlık mı emin olamadım.
“Seni ilgilendirmiyor,” dedim camdan dışarı bakarak. “Öylesine bir adam.”
Cümleyi bilerek sert söyledim. Özellikle.
“Öylesine biri için yüzün o kadar gerilmez,” dedi hafifçe. “İkinizin arasında bilmem gereken farklı bir ilişki var mı? Ya da oldu mu?”
Göğsüm daraldı. Daha tanışalı bir saat olmamış bir adamın bu sorgulayıcı tavrı sinirle
