DİLA
İçimdeki fırtına dinmek bilmiyordu. Bihar’ın yaşadıkları, ruhuma ağır bir yük gibi çökmüştü. Ona ne kadar kırgın olsam da yalnız hissetmesini istemiyordum. Elimden geleni yapmış, güvenliği için her detayı düşünmüştüm.
Dakikalar geçtikçe içimdeki endişe de büyüyordu. Onu evine göndermiş, ama içim rahat etmemişti. Apartmanın çevresine adamlar yerleştirerek her ihtimale karşı önlem almıştım.
Bihar’a zarar gelmesini istemiyordum. Zaten ailemi kaybetmiştim, şimdi bir de onu kaybetmeye tahammülüm yoktu.
Ve en kötüsü, bunun benim yüzümden olmasına izin veremezdim.
Derin bir nefes alarak avluya çıktığımda, karşımdan gelen Azad’ı gördüm. Adımları ağır ve sertti.
Ay ışığının solgun ışığında, eline bulaşmış koyu kırmızı kan lekeleri parlıyordu. Midem düğümlendi. Kendi kanı mıydı, yoksa b
