Karanlık yol bitmiş, mahalle görünmüştü. Esved arabasını evin yakınlarında durdurdu. Saat epey geç olmuştu bu yüzden beni eve bırakma konusunda diretmişti.
Telefonum yanımda olmadığı için anneme haber verememiştim. Telefonunumun hala Azra'da olduğunu hatırladım, bugün onu tekrar görmemiştim bu yüzden ondan almayı da unutmuştum.
Esved beni rahatlatarak Sercan'la konuştuğunu, benim Melislerde olduğumu söylemişlerdi anneme. Sercan'ın numarasının onda ne aradığını bilmiyordum. Sercan'a ise kütüphane de uyuyakaldığım yalanını söylemişti. Yine de endişeliydim, annem bana ulaşamayınca meraklanmış olmalıydı.
"Her şey için teşekkür ederim." Elim kapı kulpuna uzandığında kolumdan tutarak beni durdurdu. Başımı çevirip yüzüne baktığımda tereddütün gölgesinin hala çehresinde dolaştığını gördüm.
