48. Bölüm: Kapanmayan Kapı
Volkan, okulun kapısında dakikalardır kımıldamadan duruyordu.
İçeride Barış vardı.
Yanında Nilüfer…
Dışarıda ise Berivan’ın az önce kaybolan gölgesi.
Ama Volkan’la birlikte… üçü de hâlâ o kapının önündeydi.
Avuçlarını yumruk yapmıştı farkında olmadan. Parmak uçları uyuşmuş, göğsünde iç içe geçen bin farklı duygu birbirini boğuyordu. Öfke, pişmanlık, korku… Ve hepsinin ortasında en ağır olan: çaresizlik.
Kapının camından baktı.
Nilüfer, Barış’ı koltuğa oturtmuş, dizlerinin üzerine çömelmişti. Bir elini çocuğun sırtına koymuş, diğer eliyle gözyaşlarını silmeye çalışıyordu. Barış’ın omuzları hâlâ titriyordu.
Bir çocuk, hangi noktada bu kadar büyür?
Hangi kırık, bir çocuğu bir anda bu kadar “yetişkin” yapar?
Volkan içeri girmeye cesaret edemedi.
Çünkü içe
