49. Bölüm: Kırılgan Olanın Sesi
Gece, evin içine sızan her sesi büyütüyordu.
Saatin tiktakları, Volkan’ın kulaklarında kalp atışı gibi yankılanıyor…
Barış’ın odasından gelen en küçük hışırtı, Nilüfer’in yastığının üzerinde bir kabus gibi ağırlaşıyordu.
Ama en sessiz kalan…
Volkan’dı.
Yatağın kenarında oturmuş, ellerini dizlerinde kilitlemişti. Gözleri karanlığa bakıyordu ama gördüğü şey karanlık değildi.
Bir çocuğun içten içe çöken sesi…
Berivan’ın titreyen “gelirim” deyişi…
Nilüfer’in çocuk omzunda bir yuvaya dönüşen bedeni…
Bir adamın baba olmaya çalışırken geçmişten kaçamaması…
Volkan, göğsünün ortasında sert bir ağrı hissetti.
Bu acı…
Ne öfkeydi.
Ne kıskançlık.
Ne de pişmanlık.
Bu, sorumluluktu.
Ağırdı.
Uyutmazdı.
Odaların arasındaki koridor, uzun zamandır bu kadar g
