52. Bölüm: Bir Çocuğun Seçtiği Ev
“Ben de bir şey seçebilir miyim?”
Barış’ın sesi, salona yayılan sessizlikten daha yüksek geldi Volkan’a. O minicik cümlede öylesine büyük bir ağırlık vardı ki, kanepe, sehpalar, duvarlar bile sanki o kelimeleri taşıyamayıp biraz daha içe doğru çöktü.
Nilüfer dizlerinin üzerine çöktü, çocuğun göz hizasına geldi. Gözlerindeki yaşları silmedi. Sildiğinde, o yumuşaklığın da silineceğini düşündü.
“Seçebilirsin,” dedi. “Bu evde ilk defa… biri seni gerçekten dinliyor.”
Barış yutkundu. Bakışları bir Volkan’a, bir Nilüfer’e gitti. Sanki gerçekten bir tercih yapması gerekiyordu da, yanlış kurşunu kalbine sıkmaktan korkuyordu.
“Ben,” dedi kısık sesle, “sabah yalnız uyanmak istemiyorum.”
Bu, ne bir sitemdi… ne bir suçlama. Bir çocuğun, uykudan uyanırken korkaca
