Bir yorum yapmak çok zor olmasa gerek
Gecenin üçünde balkonda oturmuş, ayaklarını balkonun duvarına yaslayıp dizlerine indirdiği kitabı büyük bir şevkle okuyordu Neşe. Yanı başındaki sandalyede Hanım başını önüne indirmiş, kulakları dik bir halde derin uykuya dalmıştı. Hafif bir rüzgâr esince okumayı bırakıp elini kitabın arasına koydu, başını dikleştirip omuzlarına sardığı şalı çözdü ve Hanım’ın üzerine, uyanmamasını dileyerek örttü. Yeniden kitaba döndü. Muhteşem cümleleri tekrar etti. Sesi rüzgârda hışırdayan ağaçların yapraklarına karıştı.
“Ben bir kuş değilim. Ve hiçbir ağ beni kapana kıstıramaz. Ben kendi bağımsız iradesine sahip, özgür bir bireyim!”
“Ne güzel cümleler bunlar!” dedi Fidan, Neşe’nin arkasında dururken. “Hangi kitaptan?”
Neşe elindeki kitabın kapağını Fidan’a çevir
