Sabah düğüne geç kalmış bir vaziyette uyandı Zeynep. Ayaklarını yataktan aşırtıp, lavaboya geçip ellerindeki kurumuş kınayı musluğa tuttu. Avuçlarının içi nar gibi kızarmıştı. Banyoya geçip yıkandı. Odasında saçlarını havluyla kuruladı. Elif hala uyuyordu. Ellerine geçirdiği çoraplar sıyrılmış, kurumuş kına parçacıkları yatağa dökülmüştü. Ufak yüzü gülümsüyordu. Rüya gördüğünü düşündü. Annesini mi görüyordu bilmiyordu. Yanına gelip, başını hafifçe okşayıp öptü. Eskiye kıyasla çok daha iyiydi. Kabuslarla uyanmıyordu artık. Onlar geride kalmıştı. Kabuslar, yerini huzurlu rüyalara bırakmıştı.
Güpürlü kiremit rengi elbisesini giymeye başladı. Elif o sırada uyanmış onu izliyordu.
"Hadi hemen ellerini yıka. Bakalım ellerin nar gibi kızarmış mı ha." deyip avuçlarını gösterdi Zeynep.
Elif sevi
