Ertesi gün, sabahın erken saatlerinde şirket binasının önü her zamankinden daha sakindi. Hava kapalıydı; gri bulutlar şehrin üstüne çökmüş, sanki yaklaşan fırtınayı önceden haber veriyordu.
Elif toplantı odasına girdiğinde yönetim kurulu çoktan toplanmıştı.
Kerem masanın başında oturuyordu. Yüzünde ölçülü bir ifade vardı; ne şaşkın ne de huzursuz görünüyordu. Bu, Elif’in dikkatinden kaçmadı.
Baran içeri girdiğinde odadaki hava değişti. Herkes gözlerini ona çevirdi.
— Dün akşam gönderdiğim bilgilendirme metnini okuduğunuzu varsayıyorum, dedi Baran, doğrudan konuya girerek.
Kerem hafifçe başını salladı.
— Oldukça ciddi bir iddia.
— İddia değil. Şantaj girişimi.
Masadaki üyelerden biri öne eğildi.
— Elinizde kanıt var mı?
Elif söze girdi.
— Montajlanmış bir video ve sahte bir sözle
