KARDELEN
Kimseye ses etmeden yaşadığımız hayatlar var. Benimkine pek hayat demek mümkün değil ama eğer taşınırken ilk topladığım şeyleri görseydiniz bu hayatı çok sevdiğimi düşünebilirdiniz. Tahmin etmesi çok zor değil, ben tahmin etmesi zor bir kız değilim ancak yine de dile getirmek istiyorum. İlk topladığım şey kitaplarımdı. Raflarından indirirken canımın ne kadar yandıysa, yeni evimdeki raflara onları yerleştirirken içim aynı oranda umutla doldu ve taştı.
Burayı sevip sevmeyeceğimi bilmiyordum, içimde birbiriyle savaşan bir kaygı ve umut vardı. İkisi de sanki birbirinin boğazını sıkıyordu ama boğulan benden başkası değildi. Rahat bir nefes almayalı ne kadar zaman olmuştu ki? Rahat nefes belki de en son çocukken alınan bir şeydi. Kim bilebilir?
Yeni koltuklar, yeni bir yata ve en ac
