BERFİN
Götürebileceğim her yeri yol boyunca aklımdan geçirdim. Şirin, arka koltukta otururken dizlerini durmadan heyecanlı küçük bir kız çocuğu gibi sallıyordu. Bu hali öyle hoşuma gidiyordu ki onunla sohbet etmemek, yüzüne gülmemek için kendimi zor tutuyordum. Miran’ın yanında ise ketum kalmam gerekiyordu.
Nedenini bir türlü kestiremesem de onunla birlikte ağlamış olmam ve beni kollarının arasına almış olmasını bir türlü aşamıyordum. Kendime yediremiyordum ama onun da kendine yedirebildiğini sanmıyordum. Benimle bir hafta boyunca konuşmamasını bundan başka bir şeye bağlayamıyordum.
Araba, katlı otoparka girip giderek yerin altına ilerlerken gerginliğim giderek arttı. Bu otoparktan çıktığımız anda Miran ile mutlu bir evliliğim var gibi yapmak, boy göstermek zorundaydım.
Araba için u
