Bütün günü uzandığım yerde müzik dinleyerek geçirmiş olmanın verdiği hazzı yaşıyordum. Akşam olup olmadığını anlamak için bile camdan bakmaya ihtiyaç duyuyordum. Saate bile bakmamıştım. Harika bir gündü. Tabii Ateş’le olan gerilimimizi saymazsak. Kapım çaldığında hala yatağın üstünde yuvarlanmakla meşguldüm.
“Oğlum bu halin ne lan. İyice tembel hayvana dönmüşsün.” diye hiç beklemeden içeri dalan Barlas’tı.
“Ya içerde çıplak olsaydım Barlas. Laps diye odaya girilir mi?”
“Aman abicim allah korusun. Iyyyy!” dedi tiksintiyle. Bana diğer kadınlara baktığı gibi bakmadığını bildiğimden rahatça konuşabiliyordum.
“Eee anlat bakalım neden burdasın?” dedim.
“Tahminimce Ateş’le kapıştınız. Akşamki davete katılmak zorunda olduğumuzu söylememi istedi.” dedi.
“Gitmiyorum. Ayılara kavalyelik etmediğ
