Araba hareket ettiğinde şoför koltuğunda Buğra, ön koltukta Tekin ve hemen yanımda sadece bir kaç aydır tanıdığım ama benim için bir arkadaştan çok daha fazlası olan Ece oturuyordu. Elimi sıkı sıkı tutması bile bir arkadaştan çok daha fazlası olduğunu, bir kız kardeş olduğunu bana göstermeye yetiyordu. Yıllardır aşık olduğum adamla en mutlu günümüzde, evrenin beni bu denli mutsuz etme çabasını aklım almıyordu. Ateş’e kızıp ondan uzak durduğum için bir an üzüldüm. Belki de en çok desteğime ihtiyaç duyduğu anda ondan uzak durmuştum. Evliliğe giden yolda karşımıza çıkan ilk engelde onu yalnız bırakmış gibi hissediyor, kendime kızıyordum. Onun beni üzecek hiçbir şeye izin vermeyeceğini biliyordum. Ama bir yandan da en başından Gül’ü hayatımıza sokmasaydı bunların hiç biri olmazdı diye düşündüğ
