Bölüm 47
Hayat sonu olmayan bir yol gibiydi. Karşına neyin çıkıcağını bilinmezdi. Bazen bir tümseğe takılıp düşerdin. Bazen de uzatılan bir yardım eli ile hayata geri dönerdin. 6 Ay Sonra Karnıma yediğim tekme ile inledim. Gecenin bilmem kaçında tekme ile uyanmak bu aralar bizde adet haline gelmişti. Küçük kızımız fazla huysuzdu. 'Güzelim' sevdiğim adamın sesi ile ona baktım. Yatakta oturur hale gelip benim kalkmama yardım etti. '2 Ay kaldı prensesimize kavuşmaya ama o annesini hala zorlamakta ısrarcı anlaşılan.' dediğinde başımı salladım. O sırada karnımda hissettiğim art arda tekmeler ile yüzümü buruşturdum. 'Kızımıza şarkı söylemelisin. Senin sesini duyunca sakinleşiyor' Meriç alnıma bir öpücük kondurup başını karnıma yaklaştırdı. 'Küçük melek şimdi uslu bir şekilde durup Babayı dinli
- Yazar
