Playboy Milyarderin Gizli Ailesi

"Spesiyalleri gönder! Bekle! Şuna bir bakayım. Tamam. İyi. Hadi." Gamze Ertekin, telaşına rağmen ekibini soğukkanlı ve sakin bir kafayla yönetiyordu. Artık verimli, iyi yağlanmış bir makine gibi seri çalışıyorlardı. Hayat Catering bu işlere küçük bir işletme olarak başlamıştı. Ancak, Ataman ve Karaormanlı düğünlerine yemek hizmeti verdikten sonra, aniden şehrin en önemli ailelerinin şöhretini ve himayesini kazanmıştı. İlk başta bu tür insanların yapacağı talepler konusunda gergindi ama şaşırtıcı bir şekilde korktuğu gibi olmamıştı. Ataman düğünü için gelin genel menüye birkaç özel yemeğin eklenmesini istemişti. Gelinin teyzesi ve yengesi yemekleri yapmayı üstlenmiş ve Gamze’nin personeli de servis etmişti. Karaormanlı'ların daha da az talebi vardı. Çift baharatlı yiyecekleri sevdiği için mevcut baharatlı seçeneklerin artırılmasını talep etmişti. Gamze çok acı yemek konusunda tereddüt etmişti ama annesi Karaormanlı'lar söz konusu olduğunda yeterince baharatlı olamayacağına dair ona güvence vermişti. O zamandan beri hem Toprak'lar hem de Karesi'ler için etkinlikler düzenlemiş ve Ataman'lar ve Karaormanlı'lardan da destek almaya devam etmişti. Artık Remzioğlu'lar, Hanedan'lar ve Gökel'ler gibi diğer aileler bile ondan iş talep ediyordu. Aslında o kadar çok iş alıyordu ki, bir zamanlar tek bir minibüsle çalışan küçük işletmesi şimdi neredeyse iki yüz kişiyi istihdam ediyordu ve küçük bir araç filosuna sahipti. Daha çok personel, birden fazla etkinliğe yemek vermesini sağlarken aynı zamanda kimsenin bitkinlik derecesinde çalıştırılmamasını da sağlıyordu. Bir ses aniden mutfağın gürültüsünün arasından "Kahretsin!" diye bağırdı. Gamze, konuşan kişiyi iş başında böyle bir dil kullandığı için azarlamaya hazır bir şekilde döndü ve ikiz kız kardeşinin başını ellerinin arasına alıp bir sandalyeye çöktüğünü gördü. Saate bakan Gamze, kız kardeşinin bir saatten fazla geciktiğini fark ederek dudaklarını ısırdı ancak daha önceden bir sözü olduğu için bu beklenen bir şeydi. "Gizem, iyi misin?" Gamze ona doğru bir adım attı. "Seçmeler iyi geçmedi mi?" "Elbette hayır. Neden farklı bir şey bekliyordum ki?" Gizem başını iki yana salladı. "Bana ne dediklerini biliyor musun? Çok etniktim. Seyirci benimle özdeşleşemezmiş. Sahnelenen hikaye için çok etnik! Bunu hayal et!" Gamze sempatiyle yüzünü buruşturdu. Gizem çocukluklarından beri bir sanatçıydı. Şarkı söylemeyi ve dans etmeyi severdi. Büyürken kuzenlerini ve aile üyelerini eğlendirmek için kendi küçük oyunlarını organize ederdi. Ebeveynleri bale ve step dansı dersleriyle yeteneklerini beslemek için ellerinden geleni yapmıştı. Lise korosunun ve drama kulübünün yıldızıydı. Sonunda ünlü müzikallerde sahne almak onun hayaliydi ama bu hayal kısa sürede kötüye gitmişti. Bu, Gizem’in bir rolü kaçırdığı ilk sefer değildi. Yeteneğin her zaman ilk sırada olması gereken bir dünyada, durum her zaman böyle değildi. Eğer kendisine rol verilen kadınlar en azından onunkine eşit bir yeteneğe sahip olsaydı, yenilgi bu kadar acıtmazdı. Yine de yirmi birinci yüzyılda yaşamalarına rağmen, hala oyuncularının sahne arkası yeteneklerini kullanmaya istekli yönetmenler vardı. Ve bu kadar rekabetçi bir dünyada, büyük çıkışlarını garantilemek için her şeyi satmaya istekli insanlar her zaman vardı. Ancak Gizem, o yolun tehlikeleri konusunda zaten yeterince deneyime sahipti. Nuh Karaca. Nuh, yıldız futbolcu ve lisedeki erkek arkadaşıydı. İlişkilerini güçlendireceğini iddia ederek sonuna kadar gitmesi için ona baskı yapmaya başlayana kadar aralarındaki her şey çok iyiydi. Sonunda onun yalvarışlarına boyun eğmiş ve bekaretini ebeveynlerinin sedanının arkasında kaybetmişti. Bir ay sonra o kadar şiddetli bir mide bulantısı geçirmişti ki annesi onu hastaneye götürmüş ve tamin ettiği gibi hasta olmadığını öğrenmişti. Hayır, hasta değildi. Hamileydi. Annesi hayal kırıklığına uğramıştı ama haberi kötü de karşılamamıştı. Gülsüm uzun zamandır anneanne olmayı dört gözle bekliyordu ve beklenenden daha erken olmasına rağmen tavan arasında saklanan eski bir beşiği ve alt değiştirme masasını çıkarmakta vakit kaybetmemişti. Haber Gizem’in babası tarafından pek de hoş karşılanmamıştı. Annesi ve kız kardeşi bebek planlamasıyla meşgulken o sadece surat asmıştı. Sanki babasının tamamen ilgisiz olması katlanılması gereken bir şey değilmiş gibi, erkek arkadaşına hamileliğini söylediğinde işler daha da beter hala gelmişti. Erkek arkadaşı onun yüzüne gülerek çocuğun kendisinden olmadığını iddia etmişti. Karnı büyüdükçe Nuh'un bebeğin kendisinden olmadığını ilan etmesinin ardından bebeğin babasının kim olduğuyla ilgili söylentiler ve spekülasyonlar da büyümüştü. Bebek doğduğunda Nuh’un ailesi torunlarını kabul etmemişti. Basit bir babalık testi her şeyi açığa çıkarmak için yeterli olurdu ancak Nuh’un ailesi, bu tür yasal meselelerin oğullarının atletik burs alma şansını mahvedeceğini iddia ederek itiraz etmişti. Onun gibi düzenbaz küçük bir sürtüğün aksine oğullarının parlak bir geleceği vardı. Böylece bebek tamamen onun üzerine kalmıştı. Bunu kabul etmedikleri gibi, küçük kızı için maddi yardım veya destekten mahrum bırakılmıştı. Sadece bu da değildi, aynı zamanda tek başına genç bir anne olmanın damgasına da katlanmak zorundaydı. Gizem, annesi olmasaydı baskı altında ezileceğinden emindi. Gülsüm, her iki kızının da liseden zamanında mezun olacağı konusunda ısrarcıydı ve Gizem’in derslerine devam edebilmesi için gün boyunca bebeğin bakımının çoğunu üstlenmişti. Ancak annesi, sınıf arkadaşlarının ona nasıl davrandığı konusunda hiçbir şey yapamazdı. Gizem, okul yönetimi onu okulu bırakmasının herkesin yararına olduğuna ikna etmeye çalışırken, sınıf arkadaşlarının alaylarına ve dışlanmalarına katlanmıştı. Okuldan gelen artan muhalefetle karşı karşıya kalan Gizem meydan okumayı seçti. Onların geleceğini belirlemesine izin vermeyecekti. Hepsinin yanıldığını kanıtlayacak ve onları bunu yaparken izlemeye zorlayacaktı. Eski erkek arkadaşını ve onun yeni kız arkadaşını kolunda gördüğü her seferinde kaşlarını çattı ve öfkesi kararlılığını daha da körükledi. Gamze okul birincisi olarak mezun oldu ama Gizem sadece birkaç puan gerideydi. Sahnede galip gelen birinin özgüveniyle yürüdü. Ve seyirciler arasında onu bekleyen güzel bebeği Simay vardı. Annesinin yanına ulaştığında hemen mutlu bebeğini kucakladı. Kızıyla o kadar meşgul olan Gizem, eski sevgilisini aramayı bile düşünmedi ve ona attığı çelişkili bakışı hiç görmedi. Okulunu başarıyla bitirdikten sonra her zorluğun üstesinden gelebileceğini, onu artık hiçbir şeyin yıldıramayacağını düşünmüştü. Ama öyle olmamıştı. Dünyayı fethetmek çok daha fazla çaba gerektiriyordu ve artık bunu başarabileceğinden emin değildi. * * * Gamze "Bak," dedi. "Bu gece izin al." "Ancak…" Gamze "Eve git. Simay'ı kollarının arasına al ve aklını başına topla," diye tavsiyede bulundu. Gizem’in sinirlerine iyi gelebilecek bir şey varsa, dünyaya getirdiği bebeğinin tek çözüm yolu olduğunu biliyordu. "Burada işe yaramayacaksın ve bu tavırla işleri daha da kötüleştireceksin." Gizem, hayal kırıklığı gözyaşlarını tutmak için dudağını ısırdı. Bunu kabul etmekten nefret ediyordu ama kız kardeşi haklıydı. Gamze başarısı için çok çalışmıştı ve Gizem bunu bozmak istemezdi. Yardım etmek istese de bu gece için hızlı bir çıkış yapması muhtemelen en iyisiydi. Sessizce başını salladı. Yanağına bir öpücük konduran Gamze dikkatini tepsileri taşıyan diğer personele çevirdi. Gamze tepsilerden sonuncusunu eline alıp kapıya doğru ilerleyip sıraya girdi. Gizem iç çekerek bakışlarını çevirdi ve gece için ayrılmış şarap şişelerine baktı. Hepsi Gamze’nin müşterileri tarafından sağlanmıştı ve misafirler içindi. Tek kelime etmeden ayağa kalktı, bir şişeyi boynundan tuttu ve mutfaktan çıktı. Aşçılar fark etseler bile hiçbir şey söylemediler.