ASLAN...
Konağın avlusuna adım attığım an, duymayı hiç istemediğim o çığlık kulaklarımı yardı.
“Teyze!”
Gözlerim hemen sese döndü. Ayşe... O an zaman durdu sanki. Yine mi? Önümde yürüyen Nilüfer bir anlık irkildi. Çiğdem gözlerini kısmış “Kenafir gözlü şeytan...” diye fısıldadı.
Haklıydı. Hem de öyle bir haklıydı ki... Bugün her şeyin çivisini çıkarmaya gelmişti. Annemin kollarına atlayıp hesap sordu. Bir de utanmadan beni sevdiğini söyleyecekti. Son anda susturdum. Adımlarımı durdursam bile, içimdeki volkan çoktan lavlarını dışarı fırlatmıştı.
Nilüfer'in yanında, tam da evlendiğimiz gün bu rezilliği yaşatması sabrımın son damlasıydı. Ayşe’nin yüzsüzlüğü, konaktaki taşlardan daha sert, daha ağırdı.
Ben ona bacım dediğimde kardeşin değilim diye patladı. Anamız babamız bir değilmiş. La
