16.BÖLÜM "VEHİC"
Pencereye vuran yağmur damlalarının tıkırtısını duyabiliyordum. Odanın sessizliğinin üzerine çökmüştü küçük damlacıklar, kulaklarımı dolduruyordu. Havanın çoktan aydınlandığını biliyordum ama bir türlü yataktan çıkmak istemiyordum. Kirpiklerim aralık bakışlarım donuk bir şekilde pencereye konmuş öylece orayı seyrediyordum.
Bedenim uyuşukluğumdan dolayı sertleşmiş, sızım sızım sızlıyordu. Gözleri uykusuzluktan sızlıyordu ağlamamdan dolayı kan çanağına dönmüştü. Çok ağlamamıştım ama uyuyamadığım için şişmişti. Yüzüm çökmüştü. Karnım ilk anlarda açlıktan kıvranıyordu ama şimdi sadece bulantım vardı.
Cihangir'i son görmemin üzerinden iki gün geçmişti. Bir daha gelmedi konağa, onu görememiştim. Birkaç defa Kadir'i gördüğümde ona sormaya yeltenmiştim ama bana bir şey dememişt
