Birkaç ay geçtikçe Ahsen’in karnı belirginleşmiş, yürüyüşü ağırlaşmıştı. Beşinci ayına girmişti; bedeninde büyüyen can, hayatına hem umut hem de korku katıyordu. Sabahları sık sık mide bulantısı yaşıyor, geceleri ise uyumakta zorlanıyordu. Ama bütün bu zorluklara rağmen, içinde filizlenen annelik duygusu onu ayakta tutuyordu.
Demir’e gelince… Ahsen, kocasına dair hislerini artık inkâr edemezdi. Onun sert sözlerine, kaba hareketlerine defalarca maruz kalmıştı; çoğu zaman kalbini kırmış, kimi zaman gözyaşlarına boğmuştu. Yine de Demir’in varlığı, Ahsen’in kalbinde tuhaf bir sıcaklık yaratıyordu. Belki de bu, aşkın karmaşıklığıydı. Sevgiyle öfkenin, güvenle korkunun, umutla hayal kırıklığının iç içe geçtiği bir duygu seli.
Ama değişmeyen bir gerçek vardı: Demir hâlâ mafyaydı. İşleri, adamla
