Acı bazen insanları yönetir. Tüm benliğinizi ele geçirip sizi bambaşka birine dönüştürebilir. Acılarımın beni yönetmesine izin vermedim hiç bir zaman. Tam aksine olgunlaştırmasına izin verdim. İçimdeki çocuğu öldürmeden izin verdim. Beni büyütüp kendi ayaklarımın üzerinde duracak hale getirmesine izin vermiştim. Ben buydum. Kendimi değiştiremezdim ki. Aileme olan özlem duygumun ağır bastığı zamanlarda bile sinsi düşüncelerin zihnime girmesine engel olmuştum. Onların yanına gitme düşüncesi bir yanıma şeytan kötülüğü ile fısıldarken , öbür tarafta onların yüzüne nasıl bakacağımı düşünmüştüm hep. Bana bu canı verene yapacağım en büyük şükürsüzlük olacağını aklıma getirirdim. En azından aile duygusunu tatmıştım. Sıcak bir yuvanın anlamını ve hissini biliyordum. Bunu hiç bilemeyenlerde vardı. E
