Uzun bir sessizlikten sonra hala yüzüne bakamıyordum. Söylememeliydim... Şuan tek düşündüğüm şey buydu. Ancak pişman da değildim. Yıllar boyunca söyleseydim keşke diye kafayı yemektense böylesi daha iyiydi. Sonun da bu sessizlikten rahatsız olunca cesaret edip yüzüne baktım. O da bana bakıyordu. Yüz ifadesinden hiçbir şey anlayamıyordum.
Daha fazla dayanamayarak "Ben... Saçmaladım. Özür dilerim." Hemen ayağa kalktığımda o da benimle birlikte kalktı ve hızla bileğimden tutup kendine doğru çekti. "Hera. Bana bak lütfen." Yüzüne bakamayacak kadar kötü hissediyordum kendimi. Ona bakmayacağımı anlayınca çenemden nazikçe tutarak kendisine bakmamı sağladı. Göz göze geldiğimizde yüzünde eşsiz bir gülümseme oluştu. Dudağının hemen kenarında ki gamzelerini gösterecek kadar eşsiz... "Güzelim. Tek g
