Can’ın göğsü hızla inip kalkıyordu. Can da normalde öfkeli biriydi. Zaten Karadenizli olduğu için ekstra inatçı ve sinirliydi. Alayla güldü.
“Senden korkacağımı mı sanıyorsun lan?”
Ona diklenmesi hiç iyi olmamıştı. Adar’ı tanımıyordu. Aslında onu ben bile tanımıyordum. Dudaklarımı dişledim. Adar ağır adımlarla ona yaklaştı. Ben arkasında kalmıştım. Sevgi de yanıma gelmişti. Onun bile yüzü bembeyazdı. Korumalar hazırda bekliyordu ama Adar tek başına yetiyordu.
“Beni tanımıyorsun. Eğer tanısan böyle yapmazdın. Şimdi… Siktir git buradan. Hemen.”
Sesi sertti. Bütün kelimeleri tane tane söylemişti. Can dudaklarını birbirine bastırdı. Geri adım gibi bir niyeti yoktu. Sevgi yanımda tırnaklarını kemirirken ben ne yapacağımı bilmiyordum.
“Aşiret paket eniştem ve çocukluk arkadaşımız karşı k
