Dışlananlar

Mezar

Yiğit'ten

Sevdiğim kadının tabutunun üzerine kara toprağı kürek ile atarken daha önce böyle bir acı yaşamadığımı fark ettim.

Güzelim, bebeğim, canım artık gömülmüştü. Benim kalbim de onunla birlikte gömülmüştü. Zaten Rabia yok ise kalbimin olması ne işe yarardı ki?

Rabia'nın mezarının çevresindekiler yavaş yavaş azalırken sadece bizimkiler ve ben kalmıştık.

Bir anda şiddetle yağmur yağması ile kafamı gökyüzüne doğru çevirdim. Gökyüzü bile Rabia'nın ölmesi ile gözyaşlarını serbest bırakmıştı.

"Didem hadi siz gidin." dedi Volkan. "Hayır gitmeyeceğiz. Rabia bizim de kardeşimizdi ve onu yalnız bırakmayacağız." dedi Didem.

Hepimiz ıpıslak olurken gitmek için bir adım bile atmadık. Çünkü biz bir söz vermiştik. Rabia ameliyattan çıktıktan sonra asla ayrılmayacaktık.

Sağ çıkmamış olabilir a