Yiğit'ten Rabia herkes ile vedalaştıktan sonra en son ben kalmıştım. Rabia'ya yaklaştım ve elimi yanağına koydum. Dudaklarımızı birleştirirken gözlerimi kapattım. Dudaklarını tekrar hissedememe ihtimali canımı yakarken son kez öpermiş gibi öptüm onu. Rabia'nın nefesi kesilince ondan ayrıldım ve sıkıca sarıldım. Saçlarından gelen o yasemin kokusu beni kendine çekerken "Seni çok seviyorum." dedim. "Bende seni seviyorum ama bana bir söz vermeni istiyorum." diyen Rabia ile "Ne sözü?" diye sordum. "Eğer ameliyattan çıkamazsam hayatına devam edeceksin. Başka birisini bulacaksın." diyen Rabia ile "Bunu yapmayacağımı biliyorsun." dedim. Asla Rabia'nın üzerine gül koklamaz, koklayamazdım. "Yiğit lütfen. Benim yüzümden senin üzülmeni istemiyorum." dedi Rabia. "Güzelim lütfen böyle bir söz ver

