Dışlananlar

Seninleyiz

Uyandığımda burnuma o hastanenin tuhaf kokusu geldi. Bütün olanlar kafamda canlanırken gözlerimi iyicene açıp etrafıma baktım.

Herkes buradaydı. Dedem, annem, babam, kızlar ve dışlanmışlar. "Kızım iyi misin" diyerek bana sarılan annem ile hiç fark etmediğim o özlem yüreğimde canlandı.

Annemin sarılışına karşılık verirken annemin ağladığını fark ettim. "Anne ağlama lütfen." dedim. Annem benden ayrılırken "Ağlamıyorum." dedi.

"Dede annemlerin burada ne işi var?" diye sordum. Kimliğim ifşalanmışken yanımda olmaları tehlikeliydi.

Hatta tek annemler değil hepsinin burada olması tehlikeliydi. "Ben aradım." dedi Gonca.

"Tamam daha fazla benimle birlikte durmayın ve gidin buradan. Hepiniz gidin. Benimle durmak hayatınızı tehlikeye atar." dedim.

"Diğerlerini bilmem ama ben seninleyim." dedi Volkan. "Bende senin kadar delisini bulmak imkansız." dedi Berke.

"Abi zaten ben olmadan olmaz. Bende senin yanındayım." dedi Doğukan. "Bunu benim için yapmayın. Hayatınızı tehlikeye atıyorsunuz." dedim.

Volkan belinden bir silah çıkardı ve masanın üzerine koydu. "Bu silah ile bende az can yakmadım." dedi Volkan.

Ben şaşkınlıkla ona bakarken Berke ve Doğukan da belinden silah çıkartıp masaya koydu.

"Söylemek için erken diye düşünmüştüm ama bende Volkan gibi bu işlerdeyim." dedi Berke.

"Bende babam iş seyehatlerine gidiyor derken bu iş seyehatlerinin mafyalıkla ilgili olduğunu söylemedim. Onun varisiyim." dedi Doğukan.

Bu dedikleri beni güldürürken yan tarafımdaki sehpaya koyulmuş eşyalarımdan silahımı alıp masaya koydum.

"O zaman Dışlananlar olarak birlikteyiz." dedim. Üçü birden bana sarılırken sarılışlarını karşılık verdim.

Onlar benden ayrılırken Gonca "Bizim kızlarda sizin gibi silahımız falan yok ama tırnak batırmak, çığlık atmak ve saç çekmekte üstümüze yoktur." dedi.

Bu dediklerine gülerken annem "Eskiden ne iş yaptığımı biliyorsun." deyip göz kırptı. "Ben zaten mafyayım. Bunu bilmeyeniz yoktur." dedi dedem.

Tek babamdan ses çıkmayınca ona baktım. "Bende iyi silah kullanırım." diyen babam ile gülerek ona sarıldım.

"Doktor bu geceye kadar dinlenmeni söyledi. Siz burada takılın ben annenlerle kantine ineyim." dedi dedem.

Dedem. annem ve babam odadan çıkarken bizimkiler silahlarını geri alıp bellerine yerleştirdiler.