1 Sene...

1589 Kelimeler
Nur doktorun karşına geçmiş ''Artık çıkmak istiyorum.''dedi. Aynur elini kavuşturup ''Bak Nur buraya kendi isteğinle gelebilirsin ama buradan çıkmak hiç kolay değil.''dedi. ''Ben iyiyim artık.Buraya girme sebebim.Çok sinirliryim kendime ve başkalarına zarar vermek istemedim.O yüzden kendimi kapatmak istedim.Sadece küçük bir sinir krizi yaşadım.''dedi Nur. ''Anlıyorum seni ama yaşadığın küçük bir kriz değildi.Sen karşımda kişilik değiştirdin.Bir sene boyunca tedavi reddettin.Şimdi seni öylece bırakamam.''dedi Aynur. ''Kişiliklerimi artık kontrol altına alabiliyorum.Bir sene boyunca hiç çıkmadılar.İyileştim artık..İyiyim ben.''dedi Nur. ''Kişilikleri bastırman onları yok oldu anlamına gelmez.Yaşadığın küçük bir krizde yeniden ortaya çıkacaklardır.''dedi Aynur. Nur ayağa kalkıp ''Ben bugün çıkacağım.İster izin verin ister izin vermeyin.''dedi ve kapıya ilerledi. ''Arkadaşın klinik masrafların için o kadar didinip çalışsın.Sen bir sene boyunca burada kal.Keyfin gelince çık..Biraz bencilce değil mi?''dedi Aynur. Nur , olduğu yerde donup kaldı. ''Nasıl benim param var zaten..Neden Zeynep ödüyor..''dedi. ''Onu arkadaşına soracaksın...''Dedi Aynur. ''Soracağım merak etmeyin..Çıkış işlemlerimi halledin lütfen..''dedi Nur kapının kulpunu tutup açtı.Dışarı çıkacakken ''Gitmenin sebebi.Geçen gün gelen çocuklu adam mı?''dedi Aynur. Nur arkasına dönüp ''Bir doktor olarak özel hayatıma çok meraklısınız.Sebebini öğrenebilir miyim?''dedi. Aynur sırıtıp ''Hastamsın...Başka bir sebebi olabilir mi?''dedi. Nur ,Aynur'u izleyip ''Peki öyle olsun.''dedi ve dışarı çıktı.Kapıyı kapatan Nur ''Haddinden fazla ilgileniyorsunuz benimle..Aynur Sevindik.''dedi ve Nur odasına gitti.Eşyalarını toplarken telefonu çıkardı. ''Zeynep bana söylemediğin daha neler var.''dedi ve arkadaşını aradı. ''Nur...sen..beni aradın...Nur ses ver..Sesini duymaya ihtiyacım var.''dedi Zeynep. Nur kendinden telefonu uzaklaştırdı. ''Ben şimdi nasıl hesap soracağım bu kıza..''dedi.. ''Nur..ne olur... konuş...''dedi Zeynep. ''Ben..çıkmak istiyorum...buradan...''dedi Nur. ''Hemen geliyorum...bekle beni..''dedi Zeynep heyecanla.. Nur telefonu kapatıp yatağa uzandı. ''Bir senede çok şey değişti galiba.''dedi ve gözlerini kapattı. ''Sadece ailemi değil ben hayatımı kaybettim bir senede.''dedi. ***-** Nur ve Zeynep elleride valizlerle Özlem kafesine geldiler. ''Eve gitseydik önce..Elimizde bu eşyalarla zor olacak..''Dedi Nur. ''Gideriz canım ne acelesi var.Hem Özlem ablanın kurabiyesini özlemişsindir.''dedi Zeynep ''Zeynep sen benden bir şeyler...''diyeceken Nur. ''Aaa özlem abla..''dedi Zeynep. Özlem ,Nur'a sarılıp ''Geçmiş olsun tatlım.''dedi. ''Sağol abla..''dedi Nur. ''Abla sen şu meşur elmalı kurabiyeden versene..Birde limonata buz gibi.''dedi Zeynep. ''Siz oturun hemen getiriyorum.''dedi Özlem ve mutfağa girdi. Nur ,Zeynep'in kolundan tuttup ''Bırak kurabiyeyi limonatayı..''dedi ve sandalyeye oturtu. ''Anlat ..''dedi ve karşına oturdu. ''Neyi..''dedi Zeynep. ''Zeynep!''dedi Nur sabırsızca. ''Peki...Sen zaten kötüydün bir de kötü haber vermek istemedim.Ailen öldükten sonra tüm mirasınıza icra geldi.Ailenin çok borcu varmış.Tüm mal varlığını icra yolu ile satılıp tüm borçlarınıza dağıtıldı.''dedi Zeynep. ''Ya evim..arabam..''dedi Nur. ''Onlarda..''dedi Zeynep. ''Nasıl olur?Bizimkilerin böyle büyük borcu olamaz.''dedi Nur ve ''Bir dakika sen bir sene boyunca nerede kaldın?''dedi. ''Küçük bir ev tuttum.Geçip gidiyorum.''dedi Zeynep. ''Nasıl söylemezsin bunları bana?Ben orada yatarken sen benim için çırpındın.''dedi Nur . ''Aile arasında lafı olmaz.''dedi Zeynep Nur ayağa kalkıp Zeynep'e sarıldı. ''Sen olamaz ben ne yapardım.Canım kardeşim..''dedi ve devam etti. ''Klinik masraflarını sonra konuşacağız.Unuttum sanma.''dedi ''Tamam konuşuruz...''dedi Zeynep . O sırada elinde tepsi ile Özlem geldi. ''Afiyet olsun kızlar..''dedi Özlem ve tabakalarını ve bardaklarını koydu. ''Sağol abla..''dedi Nur ve tabağını kaldırıp kurabiyesini kokladı. ''Mis gibi kokuyor.''dedi. O sırada müşteri geldi. Özlem abla ''Hoş geldiniz..''dedi ve müşterinin yanına gitti. Nur limonatasından içerken ''Bizimkilerle bir toplanalım diyorum burada.''dedi. Zeynep içtiği limonata boğazında kaldı. ''Öhööö öhöö.'' Nur, Zeynep'in sırtına vurup ''İyi misin?''dedi. ''İyiyim iyi...Klinikten yeni çıktın ne acelesi var.Biraz dinlen.''dedi Zeynep. ''Onları görmeden,özür dilemeden rahat etmeyeceğim.Sen haber ver onlara yarın akşam bu kafede buluşalım.Olur mu?''dedi Nur. ''Tamam...Konuşurum ...''dedi Zeynep ama kara kara düşünüyordu. ***-** Zeynep kapıyı açtığında ''İşte bizim fakirhane .''dedi ve içeri girdi. ''Şirinmiş..''dedi Nur ve ayakkabısını çıkarıp içeri girdi.  ''Kutu gibi Nur..Şirin falan değil.''dedi Zeynep ve salona geçtiler. ''Eşyalar ikinci el..Ev sahibi Naciye ablanın eşyaları.''dedi. ''İyi birine benziyor ev sahibin.''dedi Nur. ''Hiç sorma ,o kadar iyi ki kiraya ekstra eşya parası ekledi.''dedi Zeynep. ''O kadar kötü mü?''dedi Nur. ''Manyak bir değil üç tane.Evde kalmış kardeşler.Derdi tasası kiracılarla uğraşmak.Bu apartman onlara ait..En üst katta o oturuyor.Altında Kız kardeşi Cevriye giriş katta Hüsniye .Anlayacağın işimiz biraz zor.Ama sen geldin ya ''dedi Zeynep ve Nur'un eline omzunu koyup ''Rahatım ..O üç manyak bana sökmez artık.''dedi. ''Zeynep...''dedi Nur. ''Tamam yeter bu kadar duygusallık.Odayı göstereyim.''dedi Zeynep ve valizi alıp odaya girdiler. ''Yan yana yatacağız artık.Oda sayımız sınırlı.''dedi.  Nur yatağına uzanıp ''Dünyanın en rahat yatağı .''dedi. Zeynep gülümseyip kendi yatağına yattı. ''Beş yıldızlı otelde bile böyle rahat yatak yok.''dedi. İki gülerek yatağın keyfini çıkardılar. Nur aklına gelen soru ile ''Bir senede ne oldu?''dedi. Zeynep'in gülen yüzü düştü.Ardından toparlayıp ''Oldu bir şeyler .Yemek yiyelim mi?Pizza getirdim iş yerinden.Hadi açıkmısındır.''dedi ve yataktan kalktı. ''Unutma yarın akşam herkesi bekliyorum kafede.''dedi Nur. ''Tamam..söylerim ben'dedi Zeynep. Nur'un içinde garip bir his vardı.Zeynep ne zaman bizimkiler desem hep bir bahane buluyordu.Yok canım ne olabilir ki bir sende.Dedi ve yataktan kalkıp mutfağa ilerledi.  ***--*** Nur masanın en başına oturmuş arkadaşlarını bekliyordu. Gözünü kapıdan ayırmadan gelecekler biliyorum.Beni yalnız bırakmayacaklar dedi. Özlem elinde bardak tepsisi ile masaya yaklaştın.Nur onu görünce ayağa kalkıp ''Yardım edeyim .''dedi. Özlem gülümseyip ''Ben yaparım sen konuşmanı hazırla .''dedi ve bardakları tek tek koymaya başladı. ''Kafeyi kullanmama izin verdiğin için sağol.''dedi Nur. ''Bu kafe ayaktaysa senin sayende.Bir günlük senin için kapatmışım çok mu?''dedi Özlem minnetle. ''Estağfurullah .''dedi Nur ve kapıya bakıp ''Gelecekler mi sence?''dedi. Özlem son bardağı da koyup tepsiyi kucağına aldı. Nur 'a bakıp ''Asıl soru bu değil?''dedi. ''Asıl soru ne?''dedi Nur merakla. ''Asıl soru gelmezlerse ne yapacağım olacak.Sen bunu bir düşün.''dedi Özlem ve mutfağa girdi. Nur'un içine bir kuşku düştü.Özlem abla haklı.Gelmezlerse ne yapacağım? Nasıl affettireceğim kendimi?Nasıl gönüllerini alacağım? Diye düşüncelere daladı. Özlem elinde başka bir tepsi ile geldi.İçinde çatal bıçak olan tepsiyi masaya koyunca Nur irkildi. ''Düşündün mü?''dedi Özlem. ''Hayır. Ne yapmalıyım?''dedi Nur çaresizce. Özlem tepsiden aldığı çatal bıçakları dizerken ''Bana değil kendine sormalısın.Onlar senin arkadaşın.Neyi sever ?Neyi sevmez en iyi sen bilirsin?''dedi. Sorunda bu ya onları hiç tanımıyordu.Nur dirseğini masaya ellerini çenesine koyup öylece kapıya baktı. ''Galiba onları hiç tanımıyorum.''dedi. Özlem son çatalı ve bıçağı Nur'un önüne bırakıp ''O zaman en başından başla.''Dedi. ''Nasıl?''dedi Nur. ''Onları tanımaya çalış...En başından...''dedi Özlem ve mutfağa girdi. Nur ,Özlem'in söylediklerini düşünürken kapının üzerinde zil çaldı ve kapı açıldı.Nur heyecanla ayağa kalkıp ''Geldiniz..''dedi. ''Beni bu kadar özlediğini bilsem patrondan daha erken izin alırdım..''ded Zeynep ve içeri girdi. ''Sen miydin?''dedi Nur ve hayal kırıklığı ile sandalyesine çöktü. ''Küçük hanım bizi de beğenmez oldu.''dedi Zeynep alayla .Ve Nur'un yanına oturdu. ''Öyle değil Zeynep.Sadece...''dedi Nur. ''Şaka yapıyorum Nur...Hem erken daha gelirler.Üzülme sen.''dedi Zeynep. Nur kolundaki saate bakıp ''Ne erkeni!Bir saat önce burada olmalılardı. Gelmiyecekler işte bana çok kızgınlar.''dedi ve o sırada kapı açıldı. Bir ses ''Başkan...'' dedi. ''Bu ses..''dedi Nur umutla.. Ona tek başkan diyen kişi... Nur kapıya bakıp ''Özcan..''dedi ''Başkan...''dedi özcan ve koşarak Nur'a sarıldı. ''Bir daha ortalıktan kaybolma..Bak seni bir kere kaçırdım.Yine kaçırırım ona göre..''dedi. Nur ,Özcandan ayrılıp ''Artık gitmek yok..''dedi. ''Gitsen de peşinden geleceğim artık.''dedi Özcan . ''Gelseydin peşimden yan oda boştu.''dedi Nur. ''Denedim başkan denemez olur muyum?Ama Zeynep doktorla konuştu.Beni kliğin kapısından geçirmediler.''dedi Özcan ve sinirle Zeynep'e baktı. ''Hain Zeynep.''dedi. Nur gülerek ''Gerçekten mi?''dedi. ''Gerçek ya..Senin doktor Özcan'ı da alacaktı.Kliniğe.İkna edene kadar göbeğim çatladı.Bu deli değil bu onun doğal hali bu dedim.Akla karayı seçtim.Yoksa bu malda seninle beraber bir sene orada kalacaktı.''dedi Zeynep. ''Ne güzel işte.Youtube kanalım için güzel içerik bulmuştum.Delilerle bir hafta..Uff ne izlenme alırdım var ya..''dedi Özcan. ''Hala kanal diyor ..Oğlum sen olanlardan sonra akıllanmadın mı?''dedi Zeynep. ''Ne oldu ki?''dedi Nur merakla. ''O video ne izlenmişti bee..''dedi Özcan. ''Hala video diyor.''dedi Zeynep ve Nur'a dönüp ''Bu salak dilenci kılığında güya farkındalık videosu çekecekti.''Dedi ''O ara sosyal deneyler modaydı..''dedi Özcan. ''Eee ne oldu?''dedi Nur. ''Biliyorsun bu malı .İyi oyuncudur.Dilenci olup toplamış insanlardan para..''dedi Zeynep. ''Dilenciler iyi para kazanıyor ama...''dedi Özcan. ''Sonra bu manyak.Kamerayı unutup dilenmeye devam edince.Başka dilencilerin bölgesine girmiş.Bunlarda bir güzel dövmüş bunu.Sonra bu gerizekalı gitmiş polisi aramış. ''Abi dilenirken bu dilenci bize saldırdı.Paramı aldılar demiş.Polis adresi alıp gelmiş..''dedi. ''Ne dövmüşlerdi?Kaburgam hala acıyor öksürürken...''dedi özcan . ''Eee polis geliyor.''dedi Nur. ''Öyle salak gibi beklemiş.Polisler bunu alıp karakola götürdü.Bir gün nezarette kaldı. Allahtan kamera varda.Sosyal deney olduğunu kanıtladılar.''dedi Zeynep. ''O olay sonra abone sayım arttı ama..''dedi Özcan. ''Hay senin abone...kanalı...''dedi Zeynep. ''Şıttt kanalıma laf yok..''dedi özcan Nur gülerek, ikilinin tartışmasını izledi.O sırada Özlem elinde pasta ile içeri geldi. ''İnsan sayısında artış var.''dedi ve pastayı Nur'un önüne bıraktı. ''Bu resim?''dedi Nur. ''Bu özel güne bu resimli pasta yakışır..''dedi Özlem. Nur dolu gözlerle pastaya baktı. ''O gün..hep birlikte olduğumuz son gündü..''dedi. Zeynep pastaya bakıp ''Düğünden bir gece önceki plan için toplanmıştık. Sen çekmiştin..Hatta bir watsap grubu kurmuştun.Profil resmi yapmıştın bu resmi..''dedi. Nur telefonu çıkarıp ''Sınıf başkanıydı grubun adı..''dedi. Bir senede paylaşılan tek şey o resimdi.Bir sene içinde kimse bir şey yazmamıştı. ''Herkes sana boşuna başkan demiyor..Bir şeyler yapmanın zamanı gelmedi mi?''ded Özlem. ''Ekip yeniden mi toplanıyor.''dedi Özcan . Nur kararlı bir şekilde ''Ben döküntülerimi,hürmüz sporu oyuncularımı ,çete lideri dostalarımı geri istiyorum.Bunun için elimden geleni yapacağım.''dedi. Ve pastaya bakıp ''Bu ekibi tekrar toplayacağım.''dedi. ''Kararlı olman güzel.Şimdi o güzel yüzünü yıkayıp gel.''dedi Özlem. Nur lavobaya giderken, Özcan ,Zeynep'e yaklaşıp ''Sen söylemedin mi?Onların....''diyecekken ''Sus şimdi sırası değil.Morali yeni düzeldi.''dedi Zeynep. ''Sen olanları anlattım dedin ya bana''dedi Özcan. ''Birazçık anlattım.''dedi Zeynep. ''Ne kadarını?''dedi Özcan. Zeynep başını kaşıyıp ''Sadece önemsiz olanları..''dedi. ''Zeynep ne yaptın?''dedi özcan ve sandalyesine çöktü. ''Kız hastaydı.Bu halde ona kötü haber vermezdim.''dedi Zeynep. ''Şimdi ne olacak?''dedi Özcan. ''Bugün geçsin..Söz yarın oturup konuşacağım.''dedi Zeynep. ''Ben geldim..''dedi ve masanın başına geçti. ''Az kişide olsak. Kutlamayı hak ettik.''dedi ve bıcağı pastaya batırdı. ''Bir daki sefere bu kafe dostlarımızla dolup taşsın.''dedi. Kapının açılmasıyla bakışlar o yöne döndü.. ''Kuzen bensiz kutlama mı yapıyorsun?''dedi bir kız. ''Kuzen mi?''dediler aynı anda. Nur,kapıdaki kıza bakıp yine hayatımı zehir etmeye geldi.Baş belası.. ''Başkan kim bu güzel kız?''dedi Özcan sırıtarak. ''Kuzenim..''Dedi Nur sadece önemsizce. ''Aaa! kuzen böyle mi tanıştırıyorsun arkadaşlarınla beni.Çok ayıp.''dedi kız ve elini Özcan'a uzattı. ''Ben Aşkın Nurçin Asaf..''dedi. ''Anaa..Başkan bu senin yan sanayin..''dedi Özcan ve kıza elini uzatıp ''Hoş geldin Çin malı Nur..''dedi. İkinci kitabın ilk bölümünü yazmış bulunuyorum.Bayram hediyesi olarak paylaşmak istedim.İyi bayramlar.
Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE