Sınıf Başkanı 2 - (Bitti)

AŞK YOK

Nur ,Zeynep gittikten sonra bankta oturup denizi izledi.Kaç saattir orada oturuyor bilmiyordu.Havanın kararmaya başladığını gördü.Gözleri güneşin kızıllığına hayran hayran bakarken yanına biri oturduğunu hissetti.

''Sonunda yalnız buldum seni..''dedi bir ses.

Nur sesin kime ait olduğunu biliyordu.Bakışlarını döndürmeden ''Git işine Nurçin.Seninle uğraşamam.''dedi.

''Ama ben seninle uğraşmak istiyorum.'' Nurçin sırıtarak.

Nur ,yanındaki kuzenine bakıp ''Hiç değişmeyeceksin değil mi?''dedi.

Nurçin sırıtıp başını yukarı kaldırıp ''cık .''

''Neden bunu bana yapıyorsun?Ben sana ne yaptım?Neden benimle uğraşmak istiyorsun?''dedi Nur.

''Canım öyle istiyor?''dedi Nurçin.

''Bana herşeyi yapabilirsin ama arkadaşlarımdan uzak dur.''dedi Nur ve ayağa kalktı. ''Yoksa bu kadar sakin kalmam.Bende seninle uğraşırım.''dedi.

''Bak sen...herkesin gözdesi Nur..Benimle uğraşacak..''dedi Nurçin alayla ve ardından Nur 'un kolunu tutup sıktı. ''Kızım sen oyuncaklarınla oynarken ben seni bitirmek için planlar yapıyordum. ''dedi ve parmanı Nur'un anlına vurup ''Sen o küçük aklını yorma..''dedi .

Nur,kolunu çekip Nurçin'i itti. ''Sende şunu unutma artık karşında on yaşında bir çocuk yok.''dedi.

Nurçin alayla Nur'a baktı. ''Vücüdün büyümüş olabilir ama o aklın hala küçük kalmış..''dedi.

''Yeter.. Seninle uğraşacak vaktim yok.Gidip arkadaşlarıma yardım etmeliyim.Sanada tavsiye ederdim ama arkadaşın olamadığını unutmuşum.Git paranla arkadaş satın al.''dedi Nur ve gitti.

Arkasında sinirli bir Nurçin bıraktı. ''Arkadaş satın alacağım ama senin arkadaşlarını..O zaman bakalım ne yapacaksın?''dedi.

''Nurçin...''diye bir ses duyuldu.

Nurçin arkasına döndüğünde ''Nesli..''dedi.

Nesli,Nurçin'in baktığı yere bakıp ''O giden Nur mu?''dedi.

''Evet..görünce yanına uğramak istedim.Kusura bakma seni de arabada bir başına bıraktım.''dedi Nurçin.

''Önemli değil.Nur nasılmış?''dedi Nesli.

''Kafeye gidelim orada konuşuruz.''dedi Nurçin.

''Peki.''dedi Nesli ve arabaya ilerlediler.

**-***

Nesli tatlısından bir çatal alıp ''Eee anlat artık.''dedi.

Nurçin kahvesinde bir yudum alıp masaya bıraktı. ''Biliyorsun başına bir çok şey geldi.Bende görünce bir yardıma ihtiyacı var mı diye sordum.Ama klasik Nur işte.Tersledi beni.İstemiyorum yardım falan dedi.Onu da anlıyorum .Gurunu incittim.Benim hatamdı.''dedi.

Nesli ,Nurçin'in elini tutup ''Senin hatan yok.Nur işte.Çocukken de böyledi.Sen hep ona yardım ederdi.O seni hep terslerdi.Sen çok iyi birisin.''dedi elini çekti.

''Yok yok..Benim öyle davramam gerekmezdi.''dedi Nurçin.

''Peki ne yapıyor şimdi?Parasız pulsuz..Okula da gitmiyor.''dedi Nesli.

''Kendine yeni arkadaşlar bulmuş.Keyfi yerinde.Etafında erkekler yine pervane. Zeynep diye bir kızla eve çıkmışlar.''dedi Nurçin.

''Sen nereden biliyorsun?''dedi Nesli.

''Şey..canım..kuzenim sonuçta araştırdım.Bir şey olmasını istemem ona.''dedi Nurçin.

''Hımm anladım.İstersen bende yardım edebilirim.Babamın arkadaşı özel bir üniversite sahibi.İsterse tam burslu okuyabilir.Çok zeki bir kızdı.Okumaması haksızlık olur.''dedi Nesli.

''Bende söyledim ama istemiyor.''dedi Nurçin ve devam etti. ''Yine de sağol.Nur'un sana yaptıklarına karşılık.Sen onun için burs ayarlamak istiyorsun.Asıl iyi sensin.''dedi Nurçin ve salak bu kız ya.Nur sevgilisini çaldı. Hala yardım etmek istiyor.

''Geçmişte kaldı.Hem o benim hala çocukluk arkadaşım.Küs değilim sadece kırgın.''dedi Nesli.

''Çok iyisin.''dedi Nurçin ve gerçekten salak ya hala arkadaşız diyor.Dua etsin Nur için elimde koz olarak tutuyorum.Yoksa çoktan basmıştım tekmeyi.

''Bir gün beraber Nur'un yanına gidelim.Konuşmak üçümüze iyi gelecek. Belki yeniden muhteşem üçlü olabiliriz.''dedi.

''Olabilir..''dedi Nurçin ve Nur parasız oluşu Nesli'de acıma duygusu uyandırdı.Böyle giderse yeniden barışacaklar.Hayır izin vermem.

Nesli tatlıya bakıp ''Nurda çok severdi bu tatlıyı.Yanına giderken alalım.''dedi.

***-***

Zeynep motorundan inip holdinge baktı. Sepetten pizza kutularını alıp içeri ilerledi.Kağıdaki güvenliğe başıyla selam verdi.

''Bugün erkencisin.''dedi Güvenlik.

''Hiç sorma Adem abi.Senin bu patron her öğün pizza yiyor galiba.''dedi Zeynep.

''Pizza bahane bence..''dedi Adem sırıtarak.

''Sen yapma be abi.Zaten içerdeki kızlar patronu çaldığımı düşünüyor.Bir gün bir köşede sıkıştıracaklar diye korkuyorum''dedi Zeynep.

''İlahi Zeynep..Hadi geç soğmasın pizza..''dedi Adem.

''Tamam abi..Kolay gelsin.''dedi Zeynep.

''Sağol.Sanada kolay gelsin.''dedi Adem gülerek.

Zeynep elinde pizza kutuları ile asansöre ilerledi.Yine kızlar ona bakıyordu.Zeynep konuştuklarını duyuyordu.

''Şu kızda ne buluyor anlamıyorum.''

''Evet şu kılık kıyafete bak.''

''Hele suratı.İnsan iki makjaf yapar.Ruj sürer.''

''Aynen suratına bakmak bile mide bulandırıcı.''

Zeynep sinirlense de,derin derin nefes aldı.Bu işin en uzun soluklu olanıydı.Kovulmak istemiyordu.Hem şimdi kovulamazdı.Nur'a bakma sırası ondaydı.Okul zamanı bakmıştı.Şimdi sıra ondaydı.

Zeynep asansöre hızla asansöre binip ''Bari dedikodu yapacaksınız.Ben gidince yapın.Duyuyorum kardeşim.Dua edin bu işe ihtiyacım var.Yoksa ben size o lafları yedirmesini bilirdim.''dedi.

''Kim ne dedi ?''dedi.

Zeynep arkasına dönüp ''Senin yüzünden.''dedi.

Emre sırıtıp ''Ne benim yüzümden.''dedi.

''İşte çağırıyorsun beni buraya.Sonra şey sanıyorlar..''dedi Zeynep.

Emre,Zeynep'e yaklaşıp ''Ne sanıyorlar?''dedi gülerek.

Zeynep sırıtını asansöre yasladı.Emre 'ye bakıp ''Şey işte..''dedi.

''Ne işte..''dedi Emre inatla.

''Aaa yeter gelme üzerime..''dedi Zeynep ve Emre'yi itti.Elindeki kutu pizzayı uzattı ''Al işe dönmeliyim.''dedi.

Emre pizzayı alacakken ''Aaa cüzdan odamda kaldı.Odama kadar gidelim.''dedi ve asansör kapısı açıldı. Emre asansörden çıktı. Odasına giderken Zeynep de peşinden gidiyordu.

Yine bir grup kız onlara bakıyordu.

''Yine geldi pizzacı kız.''

''Ay ne kötü kokuyor''

''Parfüm de sıkmıyor..Hay burunum direği kırıldı vallahi.''

Zeynep dayanamadı ve arkasına dönüp ''Ablalarım dedikodu yapacaksınız bari sessiz yapın.Duyuyorum ben ama.Olmaz ki..''dedi ve Emre'ye dönüp ''Bunlar bir dedikodu yapamıyor.İşleri sen bunlara nasıl emanet ediyorsun anlamış değilim.Salak ayol bunlar.''dedi.

Emre sırıtıp odasına geçti.

''Bu da anca sırıtır..''dedi Zeynep son kez kızlara bakıp dil çıkardı. Sonra içeri girdi.

Emre masasına geçerken Zeynep kutuları masaya bırakıp '' 60 lira..''dedi.

Emre cüzdanından kartı çıkardığında Zeynep sinirlendi. ''Nakit ödeme olduğunu söylediler.Pos makinesi motorda kaldı.Nakit ödeyebilir misin?''dedi.

Emre cüzdanı gösterdi ''Nakit hiç yok..''dedi.

''Peki pos makinesini getireyim.''dedi Zeynep ve odadan çıkacakken Emre cebinden yüz lira çıkarı ''Aaa bak varmış?''dedi.

Zeynep dönüp paraya uzandı ama Emre geri çekti.

''Oynama benimle..''dedi Zeynep.

''Al bir şey yapmıyorum.''dedi Emre.

Zeynep alacakken parayı uyarı kaldırdı.

''Emre!''dedi Zeynep.

''Al..''dedi Emre.

Zeynep ,Emre'nin kolundan tutup çekmeye çalıştı.İkili fazlaca yakınlaşmıştılar ama farkında değildiler.Odanın kapısı açılması ile.

''Öhö öhö toplantı yapıyoruz da Emre gelecek misin?...''dedi Yağız sırıtarak.

''Şey para ..yanlış anlama Yağız.Paramı vermiyor.''dedi Zeynep saçmalayarak.

Yağız gülmemek için zor tuttuyordu. ''Versene hıyar herif kızın parası.''dedi.

''Verse hıyar.''dedi Zeynep.

''Hıyar?''dedi Emre.

''Ama o da dedi..''dedi Zeynep.

Emre ,Yağız'a dönüp ''Hıyar?''dedi.

''Salatalık,bostan adı değişebilir .''dedi Yağız.

Emre parayı Zeynep'e uzatıp ''Üstü kalsın.''dedi ve Yağız'a baktı. ''Hıyar demek..bakalım ben seni değiştirebileceğim mi?''dedi .

''Benim orjinalim daha iyi...''dedi Yağız ve kaçtı.

''Göstereceğim ben sana orjinali.''dedi Emre. Zeynep'in eline parayı verip koştu.

Zeynep kapıya yaklaşıp koşuşturmaları izledi. ''Hala çocuk bunlar.''dedi.

Onları izlerke yan tarafta konuşan iki adama dikkat kesildi.

''Baksana abi.Koskoca holding üç çocuğa kaldı.''

''Baba parası sonuçta.''

''öylede biz kaç yıl okuyup buraya gelirken onların liseyi bitirip buranın başına geçmesi koyuyor be.''

''Ne yaparsın bazıları şanslı doğuyor.''

Zeynep konuşmayı dinlerken eskiyi hatırladı.Aynı sözleri Nur için söylemişti.Ama şimdi Nur 'un o zenginliğinden eser kalmadı.Hayatta hiçbir şeyin garantisi yok.

Zeynep sessizce holdingden çıktı.

***-***

Zeynep ve Nur oturmuş pizza yiyip tv izliyordu.Zeynep bugün olanları anlatıyordu.

''Hiç değişmemişler.''dedi Nur.

''Öyle hala lisedeki çocuklar.''dedi Zeynep

''Zeynep bir şey soracağım ama kızmayacaksın.''dedi Nur.

''Sor bakalım.''dedi Zeynep.

''Emre...''diyemeden Nur.

''Yok Nur ..hiç o cümleyi tamamlama.''dedi Zeynep.

''Peki neden onun siparişini sen götürüyorsun?Bir başka kurye götürebilir.''dedi Nur.

''Şey..bilmem..denk gelmiştir.''dedi Zeynep.

''Hımm.öyle olsun.''dedi Nur.

''Nur ben aşk konusunu bir süre askıya aldım.Önce işleri düzene koymak istiyorum.''dedi Zeynep.

''Haklısın bende öyle düşünüyorum.''dedi Nur.

Zeynep elini uzatıp ''Aşk yok.''dedi.

Nur gülüp elini sıktı.''Aşk yok.''dedi.

***--***

Nur erkenden yola çıkmıştı. Çiğdem'in yanına hastanaye gidecekti.Çiğdem bineceği otobüsleri yazmıştı.Yavaş yavaş öğreniyordu.

Otobüsten inip hastaneya ilerledi.Danışmadan odasını öğrenip asansöre bindi.

Odasının önüne geldiğinde durdu. Derin derin nefes aldı. ''Sakın ağlama sakın.''dedi zorla gülümsedi.

Kapıyı açıp başını uzattı. ''Burada bir Çiğdem çekirdeği varmış.''dedi.

Çiğdem yorgun gözlerle kapıya baktı.Nur 'u görüdüğünde yüzünde bir gülümse oluştu. ''Nur tanem.''dedi.

Nur içeri girdiğinde Çiğdem'in makineye bağlı olduğunu gördü.Arkadaşı ne hale gelmişti.Gözlerinin altı çökmüş.Rengi bembeyaz.Zayıflamıştı.Ağlamamak için zor tutuyordu. Sandalyeyi yatağın yanına çekip oturudu. ''Sana çok kırgınım. Neden söylemedin?''dedi.

Çiğdem yüzündeki hava maskesini çıkarıp ''Sizi üzmek istemedim. Durumum belli.Çok vaktim yok.''dedi ve öküsürmeye başladı.

Nur maskesini taktırdı.

''Böyle konuşma.Başka bir tedavi.Yurt dışı.Pes etmeyeceğiz.Sen yaşayacaksın.Bırakmam seni.''dedi Nur'un gözleri doldu.

Çiğdem gülümseyip ''Bir kere seni gördüm ya ölsemde gam yemem...''dedi ve Nur'un elini tuttu.

''Yapma böyle..Daha ben ekibi yeniden toplayacağım.Olmaz sensiz olmaz..''dedi Nur'un gözünden bir damla düştü. Hemen yan tarafa dönüp göz yaşını sildi.

''Ben kabullendim Nur. Sende kabul et.Yorma kendini.''dedi Çiğdem.

''Hayır ..hayır... kabul etmiyorum.Sen yaşayacaksın..''dedi Nur ve Çiğdem'e sarıldı.Daha fazala dayanamadı ve ağladı.

Çiğdem kucağında ağlayan Nur'un saçlarını okşadı. ''Ağla...bu göz yaşların sadece benim için değil biliyorum.Ailen için sevdiklerin için..''dedi.

***--***

Zeynep çayını içerken patron çıkıp '' Zeynep senin ki yine sipariş verdi.''dedi.

Diğer kuryeler de gülüştü.

''Patron sıra Mehmet de onu yolla.''dedi Zeynep

Herkes şaşırmıştı..Hep o giderdi. Özel müşterisi gibi olmuştu.

Patron,Mehmet'e bakıp ''Sipariş hazır içerde..''dedi.

''Tamam patron.''dedi Mehmet ve Zeynep'e döndü. ''Mesajın varsa seninki ne?''dedi.

''Var..''dedi Zeynep.

''Ne?''dedi Mehmet.

''Artık onun siparişlerini getirmeyeceğimi söyle.''dedi Zeynep ve içeri girdi.

***-***

Nur hastaneden sonra hapishane gidecekti ziyaret gününe yetişmek için acele ediyordu.Girişe geldiğinde ziyaretçi kuyruğu gördü.

Sıra ona gelmişti sonunda ama bir sorun vardı.

''Sadece birinci derece yakınlar girebilir.Malesef içeri alamayız.''dedi.

''Ama arkadaşlarım...''diyeceken Nur.

''Maalesef alamayız. Avkatınızla konuşup özel izin alabilirsiniz.Sırada ki.''dedi

Nur sıradan çıkmak zorunda kaldı.

''Üzgünüm çocuklar bu sefer olmadı.Ama pes etmeyeceğim.''dedi Nur ve arkasına döndüğünde onu gördü..

''Sen... ne arıyorsun burada?Hangi yüzle geliyorsun?''dedi Nur.