ÖLÜ KOVAN
Onu birkaç saniye daha izleyen adamın sessiz adımları uzaklaştı. Uyumaya çalıştı. Dinlenmeye ihtiyacı vardı. Güneş doğduğunda gidecekti. Towett kadından gözlerini ayırmadan taşa oturdu. Onun gitmesinden korkuyorlardı. Birinin dahi gözlerini kapatıp uyuyabileceğini sanmıyordu. Adamlar, tıpkı onun gibi taşlarına oturarak kadını izlemeye başladıklarında iyice emin olmuştu. Onları hayatta tutan şey kadındı. Bu yüzden hiçbiri onu kaybetmek istemiyordu. Taştan sarkan siyah saçlarına bakarken geçmiş anıları yeniden zihnine sızdı. Savaşta kaybettiği kadınında kömür karası saçları vardı. Acı hala tazeydi. Üzerinden binlerce yıl geçmişti belki ama onun için her şey birkaç gün öncesine aitti. “Bizi bırakacak” Yanındaki taşa bağdaş kurarak oturmuş gence baktı. Daha birkaç saat önce kanatlarını ku
- Yazar
