YALVARIŞ
“Onu öldürecektin?” Uklam, duygularına hakim olamayan adamın yüzüne geçirdiği yumrukla sakinleşmeye çalıştı. Yere, çimlerin üzerine yığılan bedeni bir çocuk edasıyla büzüldü. Yukarı kaldırdığı hüzünlü gözlerinden korlar damladı. “Engel olamıyorum” derken titreyen sesi içine işliyordu. Karşısına çöktü ve kendine çektiği dizlerine elini yasladı. “Zorundasın. Yoksa onu da kaybederiz” Gözlerinden damlayan korları parmaklarıyla temizledi. “Tamam” Burnunu çektiğinde adamın aynı şeyi tekrar yapacağını biliyordu. Yine de onu zorlamak yerine sessiz kalmayı tercih etti. “Artık uyanacak mıyız?” “Kraliçeye güvenmek zorundayız” Binlerce yıldır uyudukları yere bakmak için çöktüğü yerden kalktı. Burası uzun süre daha sağlam kalmayacaktı. Hemen altlarında kıvranan lavların iniltileri gü
- Yazar
