Pırlanta (tamamlandı)

P-26

~•~•~•~•~

Kendimi bu kadar endişeli hissetmem anormal sayılmazdı. Cevat şaka gibi bir hareket yaparak denetlemem için bir vakayı ellerime bırakıp gitmişti. İçimdeki heyecanı boğamıyor, aksine bu his attığım her adımda daha fazla boyutlara ulaşarak beni ele geçiriyordu.

Ted'in bana yolladığı müzik gösterisine göre bugün önemli bir gün sayılırdı. Oturduğum sandalyede parmaklarımı sıkarak içimdeki endişeyi atmaya çalışıyordum.

Ama başarısız olmuştum.

Sahneye çıkan kişi nazikçe seyircilerin önünde eğilerek piyano başına geçti. Ve o paha biçilemez müzik de başlamış oldu.

Acaba Cevat ne yapıyordu şu anda? Hangi ipucunun peşinden koşuyordu? Kendimi sonu gelmeyen bir yolda adımlıyormuş gibi hissetmekten alıkoyamıyordum. Yanımda olsaydı bu şekilde olmazdı diye geçirdim içimden.

"Müthiş değil