P-27
~•~•~•~ "Dur orada!" Hiç beklemediğim anda Cevat gitmeme engel olmuştu. Şaşkınlıkla aralanan dudaklarını birbirine bastırdım. Başım dönüyordu ve tutunacak kimsem yoktu. "Kim için gidiyorsun sen şimdi? Bana acıdığın için mi yoksa kendine eziyet etmeyi istemediğinden mi?" Ne söyleyeceğimi bilemez şekilde ona bakakaldım. Karşımda duran kişi beni bencillikle suçluyordu. "Bu konuda kendi çıkarım olduğunu nasıl söylersin Cevat?" "Çünkü öyle!" Bir an yüzüme karşı bağırınca bir adım geriledim. Sinirlerine hakim olan bir insan olarak şu anda karşımda farklı bir kişi duruyormuş gibi hissettirmişti. "Buna dayanamadığını söyledin-" kendimi tutamadan lafını böldüm fakat sonradan söylediklerim için pişmanlık duymuştum. "-evet öyle söyledim çünkü sana değer veriyorum." Konuşmak için derin nefes a
- Yazar
