Karanlık her zaman ürkütücü olmuştur benim için. Korkularımla baş etmekte aciz kalırım çünkü. En çok da birine muhtaç olduğum duygusu nefes almamı zorlaştırır. Bu sefer içine karıştığım karanlık farklıydı; çünkü Cevat'ın karanlığı sıradan karanlığa benzemiyordu. İlk kez herkesten koruyup gözü gibi sakladığı dünyasının kapısını aralamıştım. Ve adımımı atar atmaz içimi öyle bir korku saplamıştı ki. Dediği gibi peşinden koştuğu hayatların bir yansımasını saklıyordu o dünyada. Sadece masumlar değil cinayet işleyen suçlu insanlardan da izler vardı. Gördüğü, duyduğu her şeyi analiz eden bir insan olarak onda etki bırakan her izi memnuniyetle saklıyordu, her ne kadar ona zarar veren türden olsa da. İnsanları tanımak kişiden kişiye değişiyor. Bazıları sözcüklerle sıralar bütün duygularını, bazıl

