Kafam karmakarışık bir halde köşke doğru sürüyordum arabayı. Aklımın büyük bir kısmı papatyamın yanında kalmıştı. Hem hala hasta ve hassas olduğu için aklım ondaydı, hem de Özcan denen o it kılıklı yüzünden.
O pisliği en başından beri gözüm tutmamıştı. Kıskanmak nedir bilemeyen ben, Derin'den sonra değişen hayatım yüzünden hislerimden emin bile olamıyordum. Özcan'a güvenmemem gerektiğini hissediyordum ancak bunun sebebinin kıskançlık olup olmadığını da çözümleyemiyordum. Çünkü bu kıskançlık hususunda oldukça yeniydim.
Direksiyonu sıkan ellerimin acımaya başladığını hissedince rahatlamaya çalıştım. Derin'e güvenmek istiyordum. Yıllardır içimde biriktirdiğim kin yüzünden bunu yapmak benim için oldukça zordu ancak ben bunu istiyordum. İlk kez birine gözü kapalı güvenmek istiyordum ve masuml
