Bitsin artık bu günler… Dayanacak gücüm kalmadı. Kendi içimde yankılanan hislerimi bile susturamıyorum ama yine de… nefretim hep daha ağır basıyor. Zamanı geri alma şansım olsa, bu bebeğin babasına asla o hakkı vermezdim. Çünkü o, ne baba olmayı ne de beni hak ediyor.
Berdan’ın nefesi yavaş yavaş düzene girerken, benim ciğerime her nefes batıyor. O huzurla uykuya dalarken, ben onun kollarında uykusuzluğa mahkumum.
Bu adaletsizlik içimi yakıyor. Tam dalmak üzereyken aniden midem burkuldu. Baş dönmesiyle birlikte bir kusma hissi boğazıma yükseldi. Elimi hızla ağzıma kapadım, ama o hâlâ beni demir gibi sarmıştı. Kıpırdayamıyordum.
“Berdan… bırak beni, kusacağım!”
Cevap yoktu. “Duyuyor musun beni? ÜSTÜNE KUSACAĞIM, BIRAK!” Yüksek sesimle birlikte kolları gevşedi, uykulu bir homurtuyla kıpı
