Karnımda yankılanan sızıyla birlikte göz kapaklarımı güçlükle araladım. Elim refleksle karnıma gitti; sıcak, iç burkan bir sancı dalga dalga yayılıyordu. Çevrem karanlıktı. Gözlerim zifiri boşluğa alışmaya çalışırken, içimi tarifi zor bir korku sardı. Yavaşça doğrulmaya çalıştım. Vücudum ağırdı, zihnim bulanıktı. Ayaklarım titreyerek yere bastı ve sendeleyerek duvarı yokladım. Parmak uçlarım bir anahtarı arar gibi düğmeye ulaştı. Bastım. Işık… gelmedi.
Bir kez daha denedim. Sonra bir kez daha.
Hiçbir tepki yoktu. Sanki elektrik bile yoktu bu duvarların arasında. Kalbim hızlandı. Adımlarım beni kapıya taşıdı. Kolu tuttum, çevirdim… kilitliydi. Birkaç kez daha denedim. Umutsuzca bastırdım, yumrukladım. Sesim yankılanmadı bile; bu sessizlik, bir mezar sessizliğiydi. Kalbimin çırpınışı odada
