Herkese merhaba
Umarım iyisinizdir
Yorum yapmayı unutmayın ?
İyi okumalar ?
En sevdiğim kitabım gitmişti. Kendimi eksik hissediyordum fakat ailesinden uzak adaşım Beren kadar üzgün olamazdım ya.
Her gece dualarıma devam ediyordum fısıltılarla fakat Begüm ablam bir gece karanlığın ortasında bağırmıştı.
"Uyumaya çalışıyoruz şurada, sus artık!"
Ela ve Zeynep benimle arkadaşlıklarını bitirmişti. Okulda arkadaşım pek yoktu. Annemin işi olduğundan benimle konuşamıyordu. Ablamlar ve abim zaten konuşmuyorlardı doğru dürüst.
Sadece dualar arayıcılığıyla Allah'la konuşuyordum. Onu da istemiyordu.
O zaman dudaklarım susardı.
Çok konuşmak istiyordum. Birileri de benimle konuşsun istiyordum.
Neyseki içimdeki ses vardı.
O benimle konuşuyordu.
Bir de anneannem. O da benimle konuşuyordu
