Hani bazı insanlar vardır, acıları ruhlarının taşıyamayacağı kadar ağır olan... Ümit etmekten bıkmış, bir köşede ölümün gelip onu bulmasını bekleyen. Yada artık ölümü bile bekleyemeyecek kadar hayattan bıkıp intihar eden. Ama o insanların bazıları ruhlarında derin yaralar olsada, bu dünyada artık nefes almak istemese de ölümden korkar. Aslında onların ölümden korkmaları bir tür korku çeşidi değildir. Yada ölürken işleyecekleri günahın cezasından korkmazlar. O insanlar daha çok umut etmekten korkan insanlardır. Umut etmek isteyen ama dilediği şeylerin gerçekleşmeyeceğini bildikleri için daha fazla yara almaktan korkarlar. Ve ölümden korkma sebepleri aslında zihinleri umut etmese bile kalbi farkında olmadan umut ettiği içindir. Zihinden sonra kalbi de umut etmeyi bırakan insanlar kendilerini
