Hayat kimi zaman gülen yüzünü gösterir bize. Bütün bulutların, şimşeklerin arasından bir güneş doğar. Belki çok kısa bir süredir bu ama iliklerimize kadar ısınırız. Etimiz kemiğimiz o küçük ışığın renklerine bürünür. Soğuğa ne kadar alışmış olursak olalım, güneşin sıcaklığını kucaklamaktan bir an olsun vazgeçmeyiz.
Kalın camın arkasından doktorun annemin bacaklarını hareket ettirmeye çalışmasını izliyorum. Annemin tutunarak attığı her minik adımda içimin en ücra köşelerine bir bir güneşler açıyor. Annem kafasını kaldırıp benimle buluşturuyor gözlerini camın ardından. Küçük titrek bir gülümsemeyle beraber bir damla gözyaşı düşüyor yanağına. Elimi dudaklarıma bastırıp ağlamamı engellemeye çalışıyorum. Kucak açtığım sıcağa rağmen bedenim ürperiyor.
-Şişt güzelim. Ağlama artık. Diyerek Ke
