Ayrılık sonrası canın yanar, için acır.. Hani kalbinde bir ağrı göğsünde bir ağırlık hissedersin de kokusu bile burnunda tüter ya.. Bir sarılsan bütün yaraların kapanacak gibi hissedersin.. Bunların hepsi ne zaman geçecek diye beklersin.. Sonra bir sabah bir kalkıp bakmışsın ki artık özlemiyorsun. Alışmışsın hayatında olmayışına. İçindeki sevgi bitmemiştir belki, hatta belki yürek bir başkasını bile sevebilir de ama onun yeri hep aynı kalır sol yanında. Birini içinden atıp yenisini getiremezsin işte oraya. Her gelen kendi hikayesini yazar aslında.. Ve sen bilirsin. Sonsuza kadar içinde en güzel hikayeni yazan kişiyi yaşatabileceğini ama bir daha eskisi gibi olamayacağınızı. Tekrar denendiğinde yakar canını. Deneseniz yeniden, sen eski sen değilsin, o eski o değil.. Olamazsınız yeniden bili
