*** 2 GÜN SONRA ***
Bu iki gün içerisinde Araf'ı hiç görmemiştim... Telefonlarıma da cevap vermiyordu. Ve bir anlığına bile olsa aklımdan çıkmıyordu... Başına bir şey mi gelmişti acaba? Omurgamdan bir soğukluk geçti bu düşünceyle... Kalbim sıkıştı.
"Abi, ben biraz dışarı çıkıyorum." dedim, ayakkabılarımı giyerken.
"Tamam güzelim. Nereye?" dedi salondaki en sevdiği kanepesinden.
"Bilmem... Çok bunaldım. Biraz dolaşacağım."
"Tamam." dedi ve televizyonda izlediği futbol maçının sesini biraz daha açtı. Evden çıktım. Nereye gideceğimi bilmiyordum... Ani bir kararla Araf'ın evine gitmeye karar verdim. Yürüyerek benim evimden 40 dakika uzaklıktaydı... Cem Adrian dinleyerek yolun nasıl geçtiğini anlamamıştım bile. Derin bir nefes alıp kapıyı alacaklı gibi çaldım ama kimse açmadı... Umutsuzlu
