O gece, çok fazla heyecanlı olduğum için uyuyamadım. Ancak bunun nedeni iki gün sonra nişanımın olması değil, Araf'ın ne yapacağını merak etmemden kaynaklıydı. Nasıl tepki verecekti acaba?
Bunun gibi düşüncelerle sabah saat 07:30'a kadar yatakta oyalandım. Artık daha fazla dayanamıyordum. Kendimi biraz daha oyalayabilmek adına aşağı indim ve kahvaltıyı hazırlamaya başladım.
"Hayırdır, güzellik? Erkencisin?" dedi abim kocaman gülümseyerek. Kendimi fazla kaptırdığım zeytin tabağına, zeytin dizme saçmalığından zor koparabildim.
"Uyku tutmadı, abi."
"Sen şuna hiç uyuyamadım, desene." dedi sırıtarak. Ben şaşkınlıkla ona bakınca konuşmaya devam etti, "Gözlerinin altı mosmor. Biraz... Dayak yemiş gibisin?" Ocağın üzerindeki çaydanlıktan yansımama baktım.
"Kahretsin." Kahkaha attı.
"Düşünse
