O sabah, Araf ile birlikte benim yatağımda uyuyakalmışız. Burada sormam gereken bir şey var, bir insan nasıl oturarak uyuyakalır? Peki... Bunu nasıl Araf ile birlikte aynı anda yapabiliriz? Ve... Kapımda abim varken, nasıl atlatabiliriz bunu?
"Camdan atlayayım mı?"
"Saçmalama! Kolunu, bacağını kırarsın düğün üstü."
"Yakın bir tarihte evleniyoruz yani?" dedi sırıtarak.
"Araf!" diye tısladım. Sırıtışı büyüdü, "Geliyorum abi!" dedim yüksek sesle. Ardından Araf'a döndüm, "Gir sende şu banyoya!" Onu banyoya sokup kapının arkasındaki baş havlusunu alıp saçlarıma doladım, "Ses çıkarma!"
"Vay, üç kağıtçı seni." dedi başımdaki havluya dokunarak. Eline vurdum ve banyonun kapısını çektim.
"Esila, sen iyi misin?" dedi abim. Kapının kilidini açtım.
"Duştaydım abi." Kalbim gümbür gümbür atıyor
