Evimiz. Bizim evimiz. Bundan sonra böyle olacaktı değil mi? Bir bütün gibi…
Her konuda.
Araba bilmediğim bir yere gittiğinde Atahan’ın evini çoktan geçtiğimizi fark edip Atahan’ baktım. “Senin evine gitmiyoruz. O zaman nereye gidiyoruz?” diye sordum merakla.
Dudaklarının kenarları kıvrıldı. “Başka bir ev işte. Çok kurcalama.”
Kaşlarımı kaldırıp önüme döndüm. Yeni bir ev mi almıştı yani…
Sıfırdan başlarken aslında her şeyi yenileyeceğimizi düşünmemiştim.
“Pekala, öyle olsun.”
“Merak etme, her şey güzel olacak.” Bunu ondan her duyduğumda iyi hissediyordum. Bazı zamanları geride bırakmak bir hayal gibi geliyordu bazen ama bunu gerçekten yaşadığımı idrak etmeye çalışıyordum. Her şeyin bir anda değişmesi çok garip geliyordu. Uzun zamandır neredeyse aynı hayatı yaşamaya, işime çok alışm
