Havalimanından çıkıp Armin’in aracına binmişlerdi. Fransa’ya hızlıca bir uçak ayarlamışlardı ama tek umdukları zamanında gelmeleriydi. Armin aracı sürerken yan koltukta duran Atahan telefonundan hala Asya’nın haline bakıyordu. Kendisini o kadar suçlu hissediyordu ki…
Onun karşısına hiç geçmeseydi belki de Antonio’yla hiç karşılaşmayabilirdi. Belki bir ihtimal… Karşılaşsa bile bu durumu yaşamayacaktı. Suçluluk duygusuyla beraber ekrandaki fotoğrafa bakıyordu. Onu kurtarmak için her şeyi yapmaya hazırdı. Elinden ne gelirse yapacaktı. Ancak Asya’nın bu görüntüsü aklından hiç silinmeyecek gibiydi. Nereye baksa o çaresiz hali gözünün önüne geliyordu.
Araba bir süre sonra yavaşlamaya başladığında telefonu bırakıp cebine kattı ve etrafına bir göz gezdirdi. Kendileri orman gibi bir yere getirdi
