Joanne hayatla bağlarını koparmış ve ruhunu oracıkta salıvermişti sanki. Ne kadar süre öylece kaldığını bilmese de kendini toparladığında Robert çoktan aradaki mesafeyi açmıştı. Genç adam başparmağının tersiyle alnını sildiğinde arkasını döndü. Yüzünü göremese de onun ne kadar sinirli olduğunu anlayabiliyordu. Nefes alış verişleri odadaki eşyaları yerinden oynatacak kadar güçlü ve sesliydi.
“Robert bak ben çok üzgünüm…” diyerek kendini duvardan ayırıp kocasına doğru adım atmaya başladı. Özürlerine kaldığı yerden devam ederek içini dağlayan pişmanlıkla konuşuyordu. “Bunu nasıl yaptım bi-bilmiyorum” diyerek yerdeki ünlü ve pahalı Fransız malı Aubusson halısını incelediğini fark etmeyerek ağlamaklı sesiyle konuşurken başını kaldırınca ansızın Robert’la gözgöze geldi. Devamını getirmeye mukt
