SUMRU
Defneyle vedalaştıktan sonra Atölyeden çıktım. Bu gün Doğu bi kaç haftalığına bana taşınıyordu. Geçici sürede olsa ev arkadaşım olacaktı.
Zamanında çocuğu arkadaşlarının içinde “bizden olmaz, ben sana bakmam” diye rezil ettiğime öyle pişmanım ki… meğer baktığımız yakışıklılar ortakmış. Artık bu bi kaç haftada misafirperverliğimi gösterip gönlünü alma zamanıydı.
Eve geçtiğimde hemen konum attım. O gelmeden duşa girip üzerime salaş bir şeyler geçirdim. Kahve makinasının düğmesine bastığımda aynı anda mütevazi evimin kapı zili de çaldı.
Kapıyı açtığımda elinde bir valiz, diğerinde de kocaman bir çiçekle karşımdaydı.
“Ev arkadaşıma ilk gün hediyesi,” dedi sırıtıp.
Benim gözüm önce çiçeğe, sonra diğer elindeki kutuya takıldı.
“Hoş geldin canım geç hadi…” diye çekildiğimde kut
